Geçen hafta WSJ’de yayınlanan bir yazıda, daha fazla şirketin mucitler ile internet üzerinden irtibata geçmeye başladığından bahsediyordu. Ancak bu yolu kullanarak fikirden inovasyona giden süreçte başarı oranı yüksek değil.
Yazı, mucitlerin zenginliğe giden yolculuğunun uzun ve zahmetli olduğunu söylüyor. Yıllar süren bir sürecin ardından fikirlerini bir patent ile koruma altına almayı başarsalar bile, fikirlerini ürüne dönüştürecek, bunu üretmeyi, paketlemeyi ve pazarlamayı kabul edecek bir işletme bulmak kolay değil.
Kraft Foods, Clorox, General Mills, Staples, Procter and Gamble ve hatta GlaxoSmithKline gibi uluslararası firmalar ürün fikirlerini toplayan yeni internet siteleri yayınladılar. Bazıları, firmalarının ar-ge takımlarının özel isteklerini yayınlıyor.
Örneğin Clorox, Mayıs ayında yeni antibakteriyel temizlik ürünleri fikirleri için mucitlerin buluşlarını sunabilecekleri iki aylık bir kampanya yaptı. Kazanan 2500$ peşin ödeme ve satış adedi ile orantılı bir gelire sahip oluyor.
Benzer şekilde General Electric ve çeşitli risk sermayesi ortakları Temmuz ayında yeni nesil elektrik smart gridleri konusunda fikirleri topladı. GE’nin söylediğine göre şirket ilk kez düzenlediği böyle bir organizasyonla 3.000′den fazla başvuru aldı. İlk beş buluş sahibi, buluşlarını geliştirmek üzere 100.000′er bin dolar ödüle hak kazandı.
Mucidin buluşu dikkat çekse bile, yatırımcı bulmak zor. Şirketler genelde telif ücreti veya satışlardan küçük oranlarda kazançlar öneriyor. Bazı şirketler ise buluşun gelişiminin hangi safhada olduğuna ve nasıl bir hukuki korumaya sahip olduğuna (örn. geniş koruma kapsamı tanımlayan bir patent belgesi alması) göre bir defalık ödemeler de yapabiliyor.
Kollu battaniyeleri ile tanınan AllStar Products Group, LLC firması kurucusu ve yöneticisi Scott Boilen, kendisine mucitlerden yılda 10.000′den fazla buluş fikri geldiğini söylüyor. Şirket bunlardan 75 ila 100ü ile lisans anlaşması imzalıyor. Son örneklerden biri Bay Berger’in Side Sleeper Pro ürünü.

Stu Berger'in vücut pozisyonu düzelten yatağı (Suzy Allman - The Wall Street Journal)
Firma sahibinin söylediğine göre, anlaşma imzalandığında, AllStar genellikle buluşu çeşitli kanallardan tanıtıyor ve en popüler olanlarını Wal-Mart gibi kanallardan satışa sunuyor. AllStar’ın teklifi satış kazancından %1-%4 arasını lisans bedeli olarak buluşçuya ödüyor. Bazı anlaşmalarda patentli buluş için 5.000 ila 50.000 dolar arası ön ödeme olabiliyor. Ürünlerden bazılarının ürün ömrü milyonlarca dolar gelir ile sonuçlanabiliyor.
Mucit Bill Felknor, AllStar ile 2007′de Topsy Turvy adlı başaşağı domates, salatalık ve diğer benzer bitkilerin yetiştirilebildiği bir buluş için lisans anlaşması yapmış. O günden beri ürün 11 milyondan fazla satmış.
Başka dokuz icadı daha olan Felknor, Tops Turvy’nin ona en büyük geliri kazandırdığını ancak bir mucit olmanın hayatı yaşamanın zor bir yolu olduğunu söylüyor.
Texas’da banyo ve mutfak ürünleri üreten Danco firması buluş sahiplerinden yılda 200′den fazla yeni ürün fikri geldiğini ancak bunların 10 ila 15′ini kabul ederek ürüne dönüştürdüklerini söylüyor.
Ülkemizde durumun nasıl olduğuna baktığımızda yolun çok başında olduğumuzu görüyoruz.
Açık inovasyona yönelik projeler bir yana, firmalar ile buluş sahipleri arasında köprü oluşturabilecek, lisans anlaşmasını yapabilecek fikri haklar departmanına sahip firma sayısı bile çok az. Aracı firmalar ise daha çok ileri teknolojiler ile ilgileniyor. Bazı ilaç firmaları ve Arçelik, Vestel ile fikri haklar departmanını kurduğum BSH gibi ev aletleri alanında çalışan firmalar dışındakilere, mucitler ancak web sitelerindeki genel e-mail adreslerinden erişebiliyor. Erişim kanalları genel olarak kapalı. Bu durumda icat sahiplerinin işi iki kat zor oluyor.
TPE tarafından kurulması planlanan ve Sn. Başbakan tarafından da duyurulan patent değerlendirme ajansı, akıllıca yapılandırılır ve iyi yönetilirse mucitleri doğru kanallara yönlendirme konusunda önemli bir boşluğu doldurabilir.
Girildi: Haber | » yorum bırak;